പീഡാനുഭവത്തിന്റെ കയ്പുനീർ നിറഞ്ഞ ചഷകവുമായി കാൽവരിയുടെ ചെങ്കുത്തായ പാതയിൽ ഒരു നൊമ്പരമായി ക്രിസ്തു നടന്നുനീങ്ങുകയാണ്. മാനവകുലത്തിന്റെ പാപഭാരമെല്ലാം സ്വന്തം തോളിലേറ്റി, സ്നേഹത്തിന്റെ അത്യുന്നത ബലിപീഠത്തിലേക്ക് അവൻ ഓരോ ചുവടും വെയ്ക്കുമ്പോൾ പ്രകൃതി പോലും നിശബ്ദമായി വിങ്ങുന്നു. ഓശാനയുടെ ആർപ്പുവിളികൾ കാൽവരിയിലെ നൊമ്പരമായി തീരുന്ന ഈ പുണ്യവാരത്തിലേക്ക് നാം പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ ഈ ദിനങ്ങൾ ഒരു ആവർത്തനമല്ല, മറിച്ച് ആഴമായ നിശബ്ദതയിലുള്ള ഒരു ധ്യാനമാണ്.

നമുക്കായി സ്വയം നുറുങ്ങിയ ഈശോയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾക്കൊപ്പം നമ്മുടെ ആത്മാവിനെയും ചേർത്തുവെച്ചുകൊണ്ട് ആത്മീയമായ ഒരു തീർത്ഥാടനമായി കൂടി ഈ ദിനങ്ങൾ മാറ്റപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. തകർക്കപ്പെടുവാനിരിക്കുന്ന സ്വന്തം ശരീരം അപ്പമായി പകുത്തു നൽകി, മുറിയപ്പെടുന്ന സ്നേഹമാകാനും, ശിഷ്യരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകി എളിമയുടെ പുത്തൻ മാതൃകയാകാനും നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചു ഈശോ. ഗത്സമേനിയിലെ വിയർപ്പ് രക്ത തുള്ളികളായി മാറി ചങ്ക് തകരുന്ന ആഴമായ വേദനയിലും, ഏകാന്തതയ്ക്കും ഇടയിൽ 'പിതാവേ, എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല അങ്ങയുടെ ഹിതം നിറവേറട്ടെ' എന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രാർത്ഥന പിതാവായ ദൈവത്തിലുള്ള ഉറപ്പായ ആശ്രയ ബോധ്യവും നമുക്ക് കാട്ടി തരുന്നു.

നിന്ദനത്തിന്റെയും, പരിഹാസത്തിന്റെയും മധ്യേ, വിട്ടുകൊടുക്കലിന്റെയും ക്ഷമയുടെയും മഹത്തായ പാഠങ്ങൾ കുരിശിൽ നിന്ന് ഇന്നും ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നുണ്ട്. മരിക്കാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് നമുക്കും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഒന്ന് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാം. ഹൃദയത്തിലെ കടുപ്പുകൾ തകർത്ത്, പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ കണ്ണീരോടെ ആ കാൽവരി യാത്രയിൽ നമുക്കും അവിടുത്തെ അനുഗമിക്കാം. നമുക്കായി പിടഞ്ഞ ആ ഹൃദയത്തിന് ചാരെ, ഒരു നൊമ്പരമായി, ഒരു പ്രാർത്ഥനയായി നമുക്കും നിൽക്കാം. ഏവർക്കും ആത്മീയ ചൈതന്യം നിറഞ്ഞ വിശുദ്ധ വാരത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥനാശംസകൾ.